وصیت من

در ذیل به طور خلاصه و قدم به قدم کارهایی را که برای وصیّت باید انجام داد ذکر کرده ایم :

۱- اگر به صورت شفاهی وصیّت می‌کند حتماً شاهدانی امین و عادل برای شنیدن وصیّت دعوت بکند. (البته چنانکه گفته ‌شد وجود شاهد در صحّت وصیّت شرط نیست امّا برای جلوگیری از هرگونه سوء‌ استفاده و اختلاف در میان وَرَثه بهتر است هر وصیّتی در حضور شاهد انجام پذیرد یا وصیّت را در دفاتر رسمی ثبت کند).
اما اگر وصیّتش را به طور کتبی نوشته آن‌را به شاهدانی امین و عادل نشان بدهد و از آنان بخواهد که آن‌را امضاء‌ کنند.
۲- بدهکاری‌ها و امانت‌هایی را که پیش اوست معین کند.
۳- اگر خمس یا زکات یا کفاره و اموال نذری بدهکار است مقدار و نوع همه‌ آن‌ها و طریقه مصرف اموال نذر شده را مشخص کند.
۴- اگر حج واجب یا حج نذری بر گردن دارد برای انجام آن‌ها وصیّت کند. (اگر نگوید که از ثُلث اموالم بجا آورید از اصل مال برداشته می‌شود و اگر تصریح کند که از ثُلث انجام دهند باید از ثُلث برداشته‌ شود).
۵- اگر نماز و روزه قضا بر گردن دارد مقدار آن‌ها را معیّن کند. در صورتی که فرزند پسر دارد وظیفه بزرگ‌ترین پسر هنگام مرگ پدر است که آن‌ها را قضا کند و اگر فرزند پسر ندارد باید وصیّت کند که آن‌ها را از ثُلث انجام دهند و نمی‌تواند آن‌ها را از اصل مال وصیّت کند.
۶- مقدار مهریه زوجه یا زوجات خود را معین کند و بگوید که آیا آن را پرداخت کرده یا خیر.
۷- اگر اموال یا حساب‌های بانکی دارد که وَرَثه از آن‌ها بی اطلاع هستند محل آن‌ها را مشخص کند.
۸- اگر تصمیم دارد که از حق خود در مقداری از مالش (حداکثر یک سوم) استفاده کند مقدار آن‌را کاملاً مشخص کند. مثلاً تصریح کند که ثُلث یا رُبع (یک چهارم) یا خُمس (یک پنجم) یا کمتر از این‌ها را وصیّت می‌کنم.
۹- وصیّ (اجرا کننده وصیّت) را به طور کامل معین کند و اگر چند وصی معین کرده،‌ معلوم کند که هر کدام به تنهایی اختیار دارند یا باید با توافق همدیگر کاری را انجام دهند و اگر توافق همه را شرط دانسته معین کند که در صورت اختلاف به رأی کدامیک از اوصیاء (وصی‌ها) عمل شود یا می‌تواند بگوید که در صورت اختلاف به رأی کسی غیر از وصی‌ها عمل شود مثلاً به رای ناظر یا هر شخص دیگر.
۱۰-  بهتر است معین کند که اگر وصیّ قبل از اجرای وصیّت بمیرد وصیّ بعدی چه کسی باشد و در صورتی که وصیّ دومی معیّن نکند حاکم اسلامی (مجتهد جامع‌الشرایط یا دادگاه صالحه) کسی را به جای وصیّ فوت شده معین می‌کند.
۱۱- اگر ناظر یا ناظرانی برای عمل به وصیّت مشخص می‌کند آن‌ها را به طور کامل و بدون ابهام مشخص کند و مقدار اختیار آن‌ها را معلوم کند. مثلاً مشخص باشد که آیا رأی ناظر در تصرّفات وصی شرط است که باید با موافقت ناظر تصرّف کنند یا اینکه فقط به حُسن اجرای وصیّت نظارت می‌کند.